Gdy chce się poznać twórczość Rihanny, łatwo zatrzymać się na pojedynczych hitach i przeoczyć, jak mocno zmieniała się między kolejnymi płytami. W tym zestawieniu porządkuję osiem albumów studyjnych artystki, wskazuję ich najważniejsze utwory i podpowiadam, od którego wydawnictwa najlepiej zacząć słuchanie.
Osiem płyt, które pokazują pełną muzyczną drogę Rihanny
- 8 albumów studyjnych wydała Rihanna w latach 2005-2016.
- Jej ostatnią płytą pozostaje Anti, najbardziej dojrzały i nieoczywisty album w dyskografii.
- Największy przełom przyniosło Good Girl Gone Bad z hitami „Umbrella” i „Don’t Stop the Music”.
- Do tanecznego popu najlepiej pasują Loud i Talk That Talk.
- Po Anti ukazywały się pojedyncze utwory i nagrania do filmów, ale nie pojawił się kolejny album studyjny.
Pełna dyskografia Rihanny w kolejności wydania
Rihanna zadebiutowała w 2005 roku płytą Music of the Sun. Przez następne siedem lat wydawała album niemal co roku, dzięki czemu jej dyskografia szybko stała się zapisem wyjątkowo intensywnego rozwoju artystycznego.
| Album | Rok | Najważniejsze utwory | Dominujące brzmienie |
|---|---|---|---|
| Music of the Sun | 2005 | „Pon de Replay”, „If It’s Lovin’ That You Want” | dancehall, R&B, pop |
| A Girl Like Me | 2006 | „SOS”, „Unfaithful”, „Break It Off” | pop, R&B, reggae |
| Good Girl Gone Bad | 2007 | „Umbrella”, „Don’t Stop the Music”, „Shut Up and Drive” | pop, dance, electropop |
| Rated R | 2009 | „Russian Roulette”, „Hard”, „Rude Boy” | mroczne R&B, pop, rock |
| Loud | 2010 | „Only Girl (In the World)”, „What’s My Name?”, „Man Down” | dance-pop, electropop, reggae |
| Talk That Talk | 2011 | „We Found Love”, „You Da One”, „Where Have You Been” | dance, pop, hip-hop |
| Unapologetic | 2012 | „Diamonds”, „Stay”, „Pour It Up” | pop, R&B, dubstep, hip-hop |
| Anti | 2016 | „Work”, „Needed Me”, „Love on the Brain” | alternatywne R&B, soul, pop |
Ta kolejność ma znaczenie, bo płyty nie są jedynie kolejnymi paczkami singli. Każda pokazuje inną wersję artystki, od karaibskich korzeni po oszczędne, eksperymentalne R&B. Właśnie dlatego najlepiej słuchać ich jako osobnych epok, a nie tylko wybierać największe przeboje.
Jak zmieniało się brzmienie od debiutu do Anti
Początek z karaibskim charakterem
Music of the Sun i A Girl Like Me są mocno związane z dancehallem, reggae i popowym R&B. „Pon de Replay” od razu pokazało, że Rihanna potrafi połączyć klubową energię z karaibskim rytmem, natomiast „Unfaithful” udowodniło, że dobrze radzi sobie także z dużą, emocjonalną balladą.
Debiutanckie płyty brzmią dziś bardziej konwencjonalnie niż późniejsze dokonania, ale nie należy ich lekceważyć. Słychać na nich fundament stylu, który później pozwolił artystce swobodnie przechodzić między popem, R&B, dancehallem i elektroniką.
Przełom i era wielkich singli
Good Girl Gone Bad był momentem, w którym Rihanna przestała być obiecującą wokalistką, a stała się globalną gwiazdą. „Umbrella” ma prosty, bardzo charakterystyczny motyw, „Don’t Stop the Music” czerpie z klubowej elektroniki, a „Shut Up and Drive” dodaje do całości gitarową energię.
Na tej płycie szczególnie dobrze widać siłę producentów i aranżacji. Utwory są krótkie, wyraziste i od początku projektowane tak, by działać zarówno w radiu, jak i na parkiecie. Według Official Charts albumy Good Girl Gone Bad, Loud, Talk That Talk i Unapologetic dotarły na szczyt brytyjskiej listy sprzedaży.
Od mroku do pełnej swobody
Rated R powstał w bardziej surowym i ciężkim klimacie. „Russian Roulette” jest napięte i teatralne, „Hard” ma hip-hopowy charakter, a „Rude Boy” przełamuje mrok tanecznym refrenem. To album mniej oczywisty, ale ważny, bo pokazał większą kontrolę nad emocjami i wizerunkiem.
Po nim przyszły bardziej przebojowe Loud i Talk That Talk. Pierwszy album zachwyca rozmachem i jasnymi melodiami, drugi jest bardziej klubowy, bezpośredni i oparty na współpracy z producentami muzyki elektronicznej.
Unapologetic łączy oba kierunki. Z jednej strony dostajemy monumentalne „Diamonds”, z drugiej surowsze „Pour It Up” i intymne „Stay”. W moim odczuciu to płyta przejściowa, która prowadzi Rihannę od klasycznego popu do swobodniejszego, mniej przewidywalnego stylu Anti.
Od którego albumu najlepiej zacząć słuchanie
Nie ma jednej dobrej odpowiedzi, bo wybór zależy od tego, czego oczekujesz od muzyki. Ja poleciłbym zacząć od płyty, która odpowiada twojemu nastrojowi, a dopiero później przejść przez całą dyskografię chronologicznie.
| Jeśli lubisz... | Zacznij od... | Dlaczego |
|---|---|---|
| największe popowe hity | Loud | Ma bardzo mocne refreny i świetne tempo od początku do końca. |
| muzykę klubową | Talk That Talk | Łączy dance-pop, house i hip-hop z dużą produkcyjną energią. |
| mroczniejsze emocje | Rated R | Jest cięższy, bardziej dramatyczny i mniej oczywisty. |
| R&B oraz soul | Anti | Stawia na klimat, przestrzeń i bardziej naturalne wokalne interpretacje. |
| karaibskie rytmy | Music of the Sun | Najmocniej pokazuje muzyczne korzenie artystki. |
Najbardziej uniwersalnym punktem startu pozostaje dla mnie Good Girl Gone Bad. To album, który ma przeboje, różnorodność i wyraźny moment przełomu, a jednocześnie nie wymaga od słuchacza znajomości całej historii Rihanny.
Najważniejsze płyty, których nie warto pomijać
Good Girl Gone Bad jako punkt zwrotny
Ta płyta najlepiej pokazuje, jak powstaje popowy przełom. Rihanna nie ograniczyła się do jednego stylu, tylko dostała materiał, który pozwolił jej przejść od dancehallu do światowego popu bez utraty własnego charakteru.
Loud za melodyjność i różnorodność
Loud jest prawdopodobnie najbardziej przystępny w całej dyskografii. „Only Girl (In the World)” działa jak czysty klubowy hit, „California King Bed” daje oddech, a „Man Down” wnosi reggae i opowieść o trudnych konsekwencjach decyzji.
Przeczytaj również: Marcin Miller - Jak słuchać, by dobrze poznać jego twórczość?
Anti za artystyczną niezależność
Anti nie próbuje powtarzać wcześniejszego sukcesu. „Work” ma taneczny puls, „Needed Me” jest chłodne i oszczędne, a „Love on the Brain” korzysta z klasycznej soulowej ekspresji. To album dla osób, które chcą usłyszeć Rihannę mniej radiową, a bardziej skupioną na nastroju.
Właśnie Anti najczęściej polecam słuchaczom, którzy twierdzą, że nie przepadają za typowym popem. Nie każdy utwór spodoba się od razu, lecz całość zyskuje przy słuchaniu bez przeskakiwania między piosenkami.
Czy po Anti ukazał się kolejny album
Do 2026 roku Anti pozostaje najnowszym albumem studyjnym Rihanny. W kolejnych latach pojawiały się pojedyncze nagrania, między innymi „Lift Me Up” z filmu „Black Panther: Wakanda Forever”, „Born Again” oraz „Friend of Mine” ze ścieżki dźwiękowej filmu „Smerfy”, ale nie są one kolejną regularną płytą studyjną.
Fani często używają określenia R9 wobec zapowiadanego, dziewiątego albumu. Dopóki nie ma oficjalnej daty premiery, pełnej tracklisty i potwierdzonego wydawnictwa, traktuję tę nazwę jako robocze określenie oczekiwanego projektu, a nie element formalnej dyskografii.
Najlepszy sposób na poznanie muzycznej historii Rihanny
Jeżeli znasz tylko single, zacznij od Good Girl Gone Bad, potem posłuchaj Loud i Anti. Taki skrót pokazuje trzy różne oblicza artystki: przebojowe, taneczne i bardziej eksperymentalne.
Pełne poznanie twórczości daje jednak dopiero odsłuch chronologiczny. Wtedy słychać, jak z albumu na album zmieniały się produkcja, sposób śpiewania i podejście do gatunków, a największe hity zaczynają układać się w większą, ciekawszą historię.
